რეკომენდაციები:
სტოიციზმი: ის ხარ, რასაც ფიქრობ სტოიციზმი: ის ხარ, რასაც ფიქრობ სტატიები სექსი თბილისში: ფასები, ცენტრები, მომსახურების დონე სექსი თბილისში: ფასები, ცენტრები, მომსახურების დონე სტატიები შებმა :) ესეც ხელოვნებაა შებმა :) ესეც ხელოვნებაა სტატიები 15 ცნობილი სერიალი, რომელშიც საქართველოა ნახსენები 15 ცნობილი სერიალი, რომელშიც საქართველოა ნახსენები სტატიები როგორ მოვიპოვოთ ინფორმაცია სუბიექტზე როგორ მოვიპოვოთ ინფორმაცია სუბიექტზე სტატიები ზოდიაქოს ნიშნები წლების მიხედვით ზოდიაქოს ნიშნები წლების მიხედვით სტატიები ინგლისურის სწავლა დამოუკიდებლად ინგლისურის სწავლა დამოუკიდებლად სტატიები როგორ მოვამზადოთ ტყემლის ტყლაპი როგორ მოვამზადოთ ტყემლის ტყლაპი სტატიები რომელი ძვირფასი ქვაა თქვენთვის წარმატების, სიყვარულისა და ბედნიერების მომტანი თილისმა რომელი ძვირფასი ქვაა თქვენთვის წარმატების, სიყვარულისა და ბედნიერების მომტანი თილისმა სტატიები მამა გაბრიელის ისტორია მამა გაბრიელის ისტორია სტატიები შეთავსება ასტროლოგიური ნიშნების მიხედვით შეთავსება ასტროლოგიური ნიშნების მიხედვით სტატიები როგორ შევარჩოთ “მწვანე ყავა”? როგორ შევარჩოთ “მწვანე ყავა”? სტატიები ძველი ტაფები იმაზე უკეთ იბრწყინებს, ვიდრე შეძენის დღეს. არც კი იფიქროთ მათი გადაყრა ძველი ტაფები იმაზე უკეთ იბრწყინებს, ვიდრე შეძენის დღეს. არც კი იფიქროთ მათი გადაყრა სტატიები სწორი კვება სწორი კვება სტატიები როგორ დავაღწიოთ თავი დეპრესიას – 10 რჩევა როგორ დავაღწიოთ თავი დეპრესიას – 10 რჩევა სტატიები ცნობილი ადამიანები პოპულარობამდე ცნობილი ადამიანები პოპულარობამდე სტატიები
I MISS YOU (მენატრები)
0 0
/ ნანახია:  75 / კომენტარები: 0

I MISS YOU (მენატრები)
მენატრება შენი სახე, ამ დილითაც სიზმრად გნახე. ისევ მათბობს შენი ფერი, არ მამშვიდებს არაფერი. აღარ მშველის ლექსის წერა, ზურგით მიდგას ბედისწერა. დამავიწყდა უკვე ლოცვა, მახსოვს მხოლოდ შენი კოცნა. თავში დამსდევს ერთი აზრი, ვერ გავუგე შინაარსი. ვერ დავხატე გრძნობის ფერი, ყალბი გახდა ყველაფერი. ვერ ვუყურებ მწვანე ჭადრებს, ვეღარ ვხედავ რა შენს თვალებს. არ მიპყრობდა ფერი ვარდის, მაშინ, როცა გვერდით მყავდი. დამეკარგა გრძნობა, სმენა, აღარც ჩიტის მესმის სტვენა. დამრჩა მხოლოდ დარდი, წყენა, ერთადერთი ჩუმი
ტიციან ტაბიძე
0 0
/ ნანახია:  135 / კომენტარები: 0

ტიციან ტაბიძე
ტიციან ტაბიძე რია-რია მივალ, მივდივარ და მივიმღერი, თან საქართველოს მიმაქვს ოცნება, ვარ გაუთლელი ლერწამის ღერი, ტუჩ მიუდებლად რომ იკოცნება. ათასი გული ერთად რო მქონდეს, ათას გულს ერთად ამოვიჭრიდი, ოღონდ, ლამაზო, არ დამიღონდე, მახსენე კაცად, როცა დაგჭირდე. ათას სალამურს გააქვს გუგუნი, ერთად ამღერდნენ გურიის მთები, თუ ამ სიმღერით სიკვდილს მარგუნებ, არც სიკვდილისთვის დაგემდურები. ერთ საწყალ პოეტს ამაზე მეტი სინდისით აღარ მოეთხოვება, დამადეთ გულზე ტყვია ცამეტი, მაგ თქვენი მამის სულის ცხონებას.
გალაკტიონ ტაბიძე / ათი ქალწული
0 0
/ ნანახია:  96 / კომენტარები: 0

გალაკტიონ ტაბიძე / ათი ქალწული
გალაკტიონ ტაბიძე ათი ქალწული სასუფეველით მსგავსება მათით ოცნებამ იცის, ათი ქალწული სანთელით ათით ელოდენ სიძეს. მათგანი ხუთი იყო გონიერ, ხუთი - სულელი; სულელთ ვერ ჰპოვეს ჭურჭელთა მიერ ზეთი სურნელი. და ღამით, ოდეს სძინავდა ყველას, ზარით, ებანით ხმა ისმა: აჰა, ესერა მოვალს, მიეგებენით. აღდგა წამშივე ქალწული ათი - ჰპოვა სანთელი, ხუთს ჩაჰქრობოდა სრულიად მნათი იმ წუხანდელი. წარვიდენ სყიდვათ. მას ჟამსა შინა გზად იდგა ქარი, მოვიდა სიძე, განაღო ბინა და დახშა კარი. ოდეს დაბრუნდა წყებანი სხვანი მშვენიერ
გალაკტიონ ტაბიძე / აი ფანჯარა...
0 0
/ ნანახია:  152 / კომენტარები: 0

გალაკტიონ ტაბიძე / აი ფანჯარა...
გალაკტიონ ტაბიძე * * * აი, ფანჯარა იმისი სახლის, დაუვიწყარი ფანჯარა, რომელთა დღეთა სიახლის ჩემს გულში არა დარჩა რა. სამუდმოდ ამიერიდან დახურულია ის კარი, საიდან მფენდა ნათელსა ამომავალი ცისკარი. გზებს მარტოობა ჰფენია, ზღვას ხმა გოდებით დაღლია, წინათ სასახლე მეგონა, ახლა უბრალო სახლია.
ვახტანგ ჯავახაძე / არაფერი დაგვიკარგავს
0 0
/ ნანახია:  133 / კომენტარები: 0

ვახტანგ ჯავახაძე / არაფერი დაგვიკარგავს
ვახტანგ ჯავახაძე * * * არაფერი დაგვიკარგავს: არც რწმენა და არც ენა, ერთადერთი შოთა გვყავს და ორად ორი არსენა. ურწმუნოებს ვედავები და ვარწმუნებ უვიცებს, გვყვანან: ოთხი ლესელიძეც და ცხრა ხერხეულიძეც. ზოგჯერ უკან მივიხედავ და თითებზე დავითვლი: ოთხი ვახტანგ მეფე მოდის და თორმეტი დავითი. ალაგ ჯაჭვის პერანგი ჩანს, ალაგ - ტყავის სამოსი და სამასი არაგველის ხმალი ელავს - სამასი. ისევ რეკავს ძველი ზარი და ახალი საათი, ისევ გვიხმობს ტექსელიდან - რვაასორმოცდაათი. ისევ დგება უხილავი და შვილივით აღვიძებს -
რომელი საათია?
0 0
/ ნანახია:  126 / კომენტარები: 0

რომელი საათია?
ახლა, რა თქმა უნდა, ძლიერ გვიანაა. გულში მწუხარებამ ღამე გაათია… მაინც არ მასვენებს მწარე სინანული, რომელი საათია? რომელი საათია? ვდგევარ ფანჯარასთან, ღამე არ იცვლება, მთელი შემოდგომა თავზე დამათია. ახლა მხოლოდ სამი იყოს, შეიძლება. რომელი საათია? რომელი საათია? სამის, შეიძლება, არის მესამედი, მაგრამ გაიხედავ, მაინც წყვდიადია, კივის სადგურიდან ზარი მეცამეტე - რომელი საათია? რომელი საათია? ფიქრში გახვეულა ბნელი დერეფანი, ღამის მეეტლე რომ ვეღარ დაატია. ისევ ნერვიულად რეკავს ტელეფონი, რომელი
აკაკი წერეთელი / ციცინათელა
0 0
/ ნანახია:  131 / კომენტარები: 0

აკაკი წერეთელი / ციცინათელა
აკაკი წერეთელი ციცინათელა ჩემო ციცინათელა! რად მიჰფრენ ნელა-ნელა? შენმა შორით ნათებამ დამწვა და დამანელა! ანათებ და კარგი ხარ, მე თუმც არას მარგიხარ!.. ჩემი იყო, ის მინდა, შენ კი სხვისი ბარგი ხარ!.. აბრეშუმის პეპელა, ფუტკარი და წურბელა, შენზედ სარგებლიანი შენ გენაცვალოს ყველა!.. წურბელა მკურნალია, მაგრამ ცოტა მყრალია... მშიერი - სისხლის მტერიმ რომ გაძღება - მთვრალია!.. მაშ რად მინდა წურბელა? მან გული დამიბნელა! ისევ შენ და ისევ შენ, ჩემო ციცინათელა!.. მეორე თაფლს და სანთელს გვიკეთებს და
თვალებში ტკივილად ჩაიშალე
0 0
/ ნანახია:  172 / კომენტარები: 0

თვალებში ტკივილად ჩაიშალე
თვალებში ტკივილად ჩაიშალე... ავდექი და ჩუმად წამოვედი ისე, როგორც არასდროს... გულისპირზე ღილი შეგიბნიე და წარბებს შორის გაჩენილ ნაოჭს ტუჩი შევახე მინდოდა გამეშალა... ხელები მორჩილად დაეშვა ძირს და მხრებმა იტვირთა სიმძიმე... ვიგრძენი როგორ დაპატარავდი. უკანმოუხედავად დავკეცე გზები რომელსაც არ ვიცი საით მივყავარ. გზის ყველა გადასახედში შენი აჩრდილია, უკან მომყვება და ცდილობს მზეს გაასწროს... უდაბნოს ცხელი ჰაერი მიწვავს ყელს და ოაზისს ვეძებ... გზა არ დაიალია არც ჩემი სევდა... იქნებ იმიტომ, რომ
იყო და არა იყო რა...
0 0
/ ნანახია:  127 / კომენტარები: 0

იყო და არა იყო რა...
იყო და არა იყო რა... ჩვენი ამბავიც იყო, რა... სადღაც მიმაფრენს წიქარა, სადღაც მიწას ხნავს ნიკორა... იყო და არა იყო რა, ალბათ ის გრძნობაც იყო – რა, გულცივო კაცო, დამღალე, მივდივარ – არა მკითხო – რა, ასე მთავრდება ზღაპრები – იყო და არა იყო რა...
ლექსები | ჯელალ ედ-დინ რუმი
0 0
/ ნანახია:  252 / კომენტარები: 0

ლექსები | ჯელალ ედ-დინ რუმი
მე მხატვარი ვარ და თითო მოსმით ძალმიძს, რომ შევქმნა სახეთა ჯარი, მაგრამ, როდესაც შენ გამოჩნდები, მათ ყველას ერთად წარიღებს ქარი. ათასი სახე შევქმენი სრული, ვნებით აღვანთე, შთავბერე სული, მაგრამ გამოჩნდი და ყველა ერთად მწვავე ცეცხლს მივეც და ხელი ვკარი. მერიქიფე ხარ მთვრალი და ლაღი, თუ ჩემი მტრობის გულს გიწვავს დაღი, ან იქნებ ის ხარ, ვინც დამინგრია ქვითკირნაგები სასახლე მყარი. თვით სული ჩემი, ვით ვთქვა ენითა, დაიღვარა და შენ შეგენივთა, ჩემს სულს შენ მიეც შენებრი ფშვენა, ალერსით ასე მიტომ ვარ

პოეზია